เห็นหน้าตาหุ่นยนต์ตัวนี้ แล้ว รู้ได้เลยทันทีว่า “ขา” ของมันคือส่วนที่สำคัญที่สุด และเป็นพระเอกของการเคลือนไหวแบบพลวัต หลบหลีกสิ่งกีดขวาง ปรับสมดุลของจุดศูนย์ถ่วงของตัวมันเอง รับแรงกระแทก และส่งแรงกระแทกนั้นกลับไปประมวลผล เพื่อปรับระยะการยืดและหดตัวของสปริงได้อย่างพอเหมาะ นับว่า เป็นอัฉริยะภาพทางวิศวกรรมจริงๆ
เห็นสมการแล้ว ทึ่งเลยครับ มันคงไม่ใช่เรื่องง่าย ที่ใครที่คิดอยากทำ แล้วก็ลงมือทำไปเลย แล้วก็มานั่งปรับแต่งไปเรื่อยๆ หากเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็ไม่รู้เราจะเรียนวิศวะกันไปทำไม ให้มันยุ่งยาก
ในส่วนของซอร์ฟแวร์ ทางทีมได้ใช้โปรแกรมทางวิศวกรรมที่ดังๆ เช่น MATLAB , LABVIEW และ C/C++ ซึ่งเจ้าตัว C/C++ นี้ ถูกนำไปเขียนกับ SL - The Simulation Laboratory ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจเลย ซอร์ฟแวร์พวกนี้ โดยเฉพาะ MATLAB และ LABVIEW ทำไมจึงเป็นที่นิยมในงานวิจัยพวกหุ่นยนต์นัก และยังมีราคาแพงอีกด้วย
ขอให้เพื่อนๆ ดูวีดีโอสาธิต แล้วกันครับ เห็นแล้วจะเกิดไฟแห่งความอยากรู้ อยากเห็นขึ้นมาอีกเยอะเลย ผมสาบานได้
ศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม คลิก
ก็ผ่านกันไปอีกเทอมสำหรับการศึกษาของผม 1 ในวิชาที่ผ่านมานั้น คือวิชา Numerical Method ซึ่งเป็นวิชาที่ว่าด้วยการประมาณการของผลเฉลยสมการ ซึ่งค่าที่ได้จะมีค่าแตกต่างจากผลเฉลยแม่นตรง จะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับ step size ที่เราต้องการคำนวณ ยิ่ง step size มีค่าน้อยๆ ยิ่งทำให้ค่า error มีค่าน้อยตามไปด้วย ทำให้คำตอบที่ได้มีค่าเข้าใกล้ความเป็นจริง แต่ผลของการคำนวณค่า step size น้อยๆ ก็ทำให้การคำนวณต้องกระทำซ้ำๆ จำนวนหลายๆรอบมากยิ่งขึ้น แต่ด้วยความสามารถของคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน การสั่งให้คอมพิวเตอร์คำนวณด้วยจำนวณรอบเป็นล้านๆครั้ง ไม่ใช่เรื่องที่เป็นปัญหาอีกต่อไป 
